اططلاعات عمومی

ابزار
از ویکیپدیا، دانشنامه آزاد
اثرات زیست محیطی تولید کاکائو شامل جنگل زدایی، اسمارتیز  آلودگی خاک و مقاومت در برابر علف کش است. اکثر مزارع کاکائو در حال حاضر در ساحل عاج و غنا واقع شده اند.

زمینه
دانه های کاکائو یک کالای مصرفی پر تقاضا در سراسر جهان است. آنها در محصولاتی مانند شکلات، آب نبات، نوشیدنی ها و پودر کاکائو استفاده می شوند. با این حال، کشاورزی کاکائو و تولید دانه های کاکائو فرآیندهای بسیار شکننده و پر زحمتی هستند. به درختان کاکائو نیز درختان کاکائو می گویند. این فرآیند با گیاه کاکائو یا کاکائو Theobroma شروع می شود که در آن دانه ها از غلاف هایی که مستقیماً روی شاخه های درخت کاکائو رشد می کنند استخراج می شود. هر غلاف تقریباً شامل 30 تا 50 لوبیا است.[1] پس از استخراج لوبیا، باید یک فرآیند زمان‌بر تخمیر و خشک کردن طبیعی را طی کنند.[1] فرآیند پرورش کاکائو بسته به عملکرد کشاورز و همچنین محدود شدن توسط خود محیط می تواند به محیط زیست آسیب برساند. به عنوان مثال، تغییرات جهانی آب و هوا باعث می شود که فصل های خشکسالی طولانی تر شود و کاشت و نگهداری درختان جدید کاکائو را برای کشاورزان دشوارتر می کند.[2] بیشتر اثرات زیست محیطی ناشی از انتشار دی اکسید کربن است.

فرآیند کشاورزی

خشک شدن دانه های کاکائو در کاندی، کلمبیا

پرورش کاکائو فقط در 15 درجه شمال یا جنوب استوا انجام می شود. تقریباً سه سال پس از کاشت طول می کشد تا درختان به اندازه کافی بارور شوند تا غلاف ها را برداشت کنند.[1] غلاف های کاکائو توسط مگس های کوچکی به نام میج گرده افشانی می شوند. غلاف های رسیده کاکائو که به رنگ زرد هستند، سپس با استفاده از قمه از درختان بریده می شوند. استفاده از قمه در این روش، که به آن فناوری ماچت می گویند، از گسترش بیماری در بین غلاف های کاکائو جلوگیری می کند و در نتیجه نیاز به آفت کش ها را کاهش می دهد.[3] غلاف ها می توانند روی شاخه ها بسیار کم باشند و در شاخه های ضخیم به راحتی قابل دسترسی یا بالاتر باشند. پس از جمع شدن، آنها را برش داده و دانه های کاکائو را از غلاف ها بیرون می آورند. سپس لوبیاها را، معمولاً بین برگ های موز، برای چند روز پخش می کنند تا تخمیر شوند. سپس دانه ها را در آفتاب قرار می دهند تا چند روز دیگر خشک شوند. پس از خشک شدن، آنها را جمع آوری کرده، در کیسه ها قرار داده و به دفاتر مجموعه می برند. از آنجا، آنها به سراسر جهان ارسال می شوند تا به محصولات نهایی تبدیل شوند.[4]

اثرات زیست محیطی
کاکائو کامل آفتاب
مزارع کاکائو معمولاً مشاغل بسیار کوچکی هستند که متعلق به خانواده و اداره می شوند. تقریباً 4.5 میلیون مزرعه کاکائو در سراسر جهان وجود دارد. اکثر مزارع کاکائو در ساحل عاج و غنا قرار دارند.[1] در غنا، کاکائو 64 درصد از کل صادرات را شامل می شود.[5] مزارع سنتی کاکائو در میان سایر محصولات و درختان در سایه کاشته می شوند. آنها به ویژه در مناطق گرمسیری جنگل های بارانی یافت می شوند.[6] پرورش دانه های کاکائو یک فرآیند طولانی است و عوامل زیادی می توانند بر عملکرد مزرعه تأثیر بگذارند.

تولیدات محصول کاکائو مزارع با افزایش تقاضا برای شکلات مبارزه می کند. تخمین زده می شود که تقاضا برای شکلات تا سال 2050 دو برابر شود.[6] کشاورزان برای برآورده کردن این خواسته ها به سمت شیوه های ناپایدار و کمتر آگاهانه از محیط زیست روی آورده اند.[7] حدود 90 درصد کاکائو در سراسر جهان در مزارع کوچک خانوادگی است.[8] قیمت دانه های کاکائو به قدری پایین است که کشاورزان باید بر افزایش محصول خود و کسب درآمد بیشتر از زمین های نسبتاً کوچک خود تمرکز کنند.[9] این امر منجر به تشدید استفاده از زمین، رشد خورشید و استفاده از کار کودکان می شود.

برخی از کشاورزان محصولات خود را از سایه و در معرض نور مستقیم خورشید قرار داده اند.[10] این عمل مقدار بیشتری را در مدت زمان کوتاه و با کیفیت پایین تر به دست می آورد. درختان کاکائو بدون سایه تمایل به تجمع علف های هرز بیشتری دارند[11] و همچنین بیشتر مستعد ابتلا به بیماری هایی مانند Witches Broom و Frosty Pod Rot هستند.[10] اگر محصولات شروع به تجمع آفات کنند، کشاورزان از مقادیر زیادی علف کش برای خلاصی محصولات از این آفات استفاده می کنند.[11] علف کش های استفاده شده به زمین و سلامت سمپاش های مصرف کننده علف کش آسیب می زند. سمپاشی بیش از حد آفت‌کش‌ها نیز می‌تواند باعث ایجاد مقاومت در علف‌های هرز و حشرات شود که در نهایت آسیب بیشتری به محصولات زراعی وارد می‌کند.[12] کاشت کاکائو در آفتاب ممکن است نیاز به پاکسازی بیش از حد و همچنین لایه زیرین داشته باشد که به جنگل زدایی و از بین رفتن زیستگاه کمک می کند. [13]

جنگل زدایی
کشاورزی کاکائو همچنین به جنگل‌زدایی جنگل‌های بارانی و قدیمی کمک می‌کند.[14] با پاکسازی زمین در این جنگل ها، کشاورزان تنوع زیستی و تعاملات بین بسیاری از موجودات مختلف را که به طور طبیعی در منطقه زندگی می کنند، کاهش می دهند.[11] بسیاری از زیستگاه های حیات وحش از بین رفته و تنوع گونه های گیاهی به شدت کاهش یافته است. به دلیل آبیاری ضعیف و حفاظت ناکافی خاک، مواد مغذی شروع به شسته شدن از خاک می کنند، [10] که می تواند فرسایش خاک را افزایش دهد.[7] هر چه اعمال کشاورزی شدیدتر باشد، آسیب بیشتری به اکوسیستم وارد می کند.[15] کشاورزی کاکائو به یک دایره مخرب تبدیل می شود زیرا کشاورزان خاک ها را فرسوده می کنند و بیشتر به جنگل می روند تا به نتیجه برسند.